De aandacht voor hulpverlening aan zeer jonge kinderen en hun ouders in verontrustende situaties is sterk toegenomen. Recente inzichten uit vroege ontwikkeling, gehechtheid en trauma beïnvloeden steeds meer beleid en praktijk, wat zowel kansen als kanttekeningen oproept. In die context worden adviezen en beslissingen geregeld eerder door angst dan door een rustige analyse bepaald. De tekst pleit daarom voor een reflectieve, mentaliserende houding en laat zien hoe die concreet vorm kan krijgen binnen de eigen organisatie en op beleidsniveau.

Download hier de volledige tekst.

Voor bijkomende informatie of vragen kan je steeds terecht bij Hilde Seys, Veerle Stulens of Crosslink.